वेदना

 दीन वेदनांच्या वेदीवरती,

दूरस्थ सुखांच्या दूलया पांघरती;

तर भाजण्या भाकर्‍या बाहुबली,

कुणा पेटवती सरणावरती.....

कधी गाडावे मातीत स्वतःशी,

तेव्हा आशेचे अंकुर फुटती;

जसा बंदिस्त होतो थेंबही कधी,

जन्म मौक्तिकाचा लेण्यासाठी.....

झगडते सुरवंटही सोशिकपणे, 

काया सुंदर लेण्यासाठी तर;

उभा जन्म जळते समई,

तम राऊळीचा मिटवण्यासाठी.....

अंधाराचाच गर्भही हवा,

नवप्रकाशकिरण जन्मण्यासाठी;

अन् आवर्तनेच पुरतील वेदनांची,

पूनः संवेदना चेतवण्यासाठी, 

पूनः संवेदना चेतवण्यासाठी.....

@अर्चना खिस्ती-गोरकर