कविता

 

टेकडीवर चे गवत फुल,

कोवळ्या उन्हात डोलते आहे..

हिरव्यागार गवताशी गूज गोष्टी करत आहे..

आत्ता तर पाऊस सुरू होता..

आत्ता तर टेकडी चिंब भिजत होती..

आत्ता तर माळरान सारे

ओले गच्च नी दाट ढगाळ होते..

कोण येऊन गेले, त्याने काय जादू केली,

रूपडे नवे टेकडीला बहाल करून गेले !

लुसलुशीत नव्हाळी हिरवी पाती,

पिवळी, गुलाबी, जांभळी, निळी फुले..

रंगाची उधळण चहुकडे !!!

धुक्याची दुलई अन हरवलेल्या वाटा..

टेकडीला भेटण्या जीव आसुसला..

भटकावे निरर्थक आणि रेंगळावे इथे तिथे

जगण्याचे अर्थ पुन्हा नव्याने शोधावे !

- रुपाली सागडे कुलकर्णी.